Iedere week bespreken Rolf Slotboom & Gerthein Boersma op informele wijze niet alleen de pokerwereld, maar ookhun eigen beslommeringen.Op droogkomische, satirische en soms zelfs roddelachtige wijze delen zij iedere week hun opvattingen met PokerCity, door de lezer een blik te gunnen op hun ongecensureerde mailverkeer.
Elke woensdag verschijnt zo'n mail online, en de week erop de reactie van de ander.
Eerdere afleveringen: klik hier
Week 3
Boersma >>> Slotboom
Ha die Rolf,
Nou, je haalt me de woorden uit de mond hoor. Wat een da-ve-rend succes is deze mailwisseling, nu al! En dat zal er inderdaad mee te maken hebben dat, wanneer jouw persoon ietwat kritisch bejegend wordt, de reacties toestromen. Al weet je dondersgoed dat mijn kop daarbij niet per sé buiten beeld hoeft te blijven, zij het dat enige vermomming wel op z’n plaats is. Dan doel ik inderdaad op ‘The Rolf Slotboom Story’, dat qua kijkcijfers met recht de Avatar van de PokerCity-video’s genoemd worden. Of die vergelijking ook qua special effects opgaat is natuurlijk vers twee.
Daar construeer ik toch mooi even een bruggetje waar Hans van Willigenburg in z’n beste Koffietijd-tijd nog een puntje aan kan zuigen (terzijde: toch jammer dat het Boodschappenspel nooit als online ‘real money’ game is aangeboden… dan was ik onbetwist een high stakes pro geworden!). Avatar dus – de titel dient overigens uitgesproken te worden als Ah-vuh-tar, in weerwil van ons aller Nicky Roeg die het doorgaans heeft over Uh-Veter, als ware hij een kandidaat die bij Weekend Miljonairs heel even moet nadenken over de €50 vraag ‘Hoe heet het touwtje waarmee je je schoenen vastmaakt?’ (hij dacht namelijk even dat het een strik-vraag was… snap je ‘m? Strik! lololol).
Enfin, ik zag het grootste blauwe-mannetjes-epos sinds de Smurfen reeds in december, op het grootste IMAX-scherm van Las Vegas (vet hè?). Tja, wat kun je ervan zeggen? Plottechnisch is het allemaal wel erg clichématig en voorspelbaar, wat op zich niet zo’n punt zou zijn als het allemaal niet zo tergend lang zou duren. Nu zit je zomaar een uur te wachten op een ‘wending’ die je vanaf minuut één al aan zag komen, omdat je destijds Dances With Wolves en Disney’s Pokkehandtas ook al uitgezeten hebt. Daarbij kon ik het persoonlijk niet zo appreciëren dat het technologisch meest geavanceerde entertainmentproduct aller tijden mij een beetje de les ging zitten lezen over hoe prachtig Moedertje Natuur toch is in vergelijking met al die boze, kille machines. Alsof die hele schaarsgeklede, New Age-onzin spuiende Blue Man Group niet gewoon uit een batterij hele grote computers is komen rollen! Maar goed, ik ben dan ook precies het rationele/sceptische soort dat jij (ten onrechte) contrasteert met échte gevoelsmensen. Ik roep ook nooit om heel veel schoppetjes, althans: niet met het idee dat ze dan daadwerkelijk eerder op het board verschijnen.
Maarrrrr: technisch is Uh-Veter natuurlijk wel weer een grote stap voorwaarts. De wereld, het slimme (niet te gimmicky) gebruik van 3D en vooral de personages, die voor het eerst sinds mensenheugenis eens niet in de Uncanny Valley belanden (even een vakterm tussendoor, dan lijkt het tenminste alsof ik nog wat aan die studie filmwetenschap gehad heb)… het draagt allemaal bij aan een meeslepend geheel. Dan neem zelfs ik dat pantheïstische gereutel graag voor lief.Vooral op zo’n immens scherm (not-so-hidden brag) is het overweldigend, en is het verbluffend met hoeveel oog voor detail deze planeet en het bijbehorende ecosysteem geschapen zijn. Wie goed kijkt, schijnt zelfs ergens in de jungle een aap met zeven lullen te kunnen ontwaren…
Nu dwaal ik echter schrikbarend ver af van het onderwerp waarvoor de meeste mensen deze site komen bezoeken: poker. Dus om maar weer een Van Willigenburg te pullen (trivia: zijn teckel heet Sinatra. True story!)… je zegt dat er in Avatar ‘heel wat afgepokerd’ wordt. Ik ben wel benieuwd naar je invulling daarvan; eens kijken of je je analyse immuun kan maken voor mijn vooraf al vaststaande reactie “Ja hallo Rolf, zo kan ik élke film wel in pokertermen uitleggen!” Ik gok van niet!
Oh jee, ik heb nu nog slechts een woordje of 600 over om het daadwerkelijk over mijn afgelopen pokerweek te hebben. Maar goed dat ik relatief weinig gepokerd heb! Sterker: mijn enige wapenfeit was gisteravond bij jou thuis, in je homegame. Met elf man (m/v) aan tafel gaf het een nieuwe dimensie aan het woord 'full ring' - precies zoals een nit als jij (en ik) het graag ziet, natuurlijk. Elf man aan tafel! Ik had niet verwacht dat je überhaupt zoveel vrienden had!
Veel boeiende handen of feiten heb ik niet te analyseren, los van het feit dat Ancilla voor de zoveelste keer beter presteerde dan haar zogenaamde teamcaptain. Het begint een (voor jouw positie gevaarlijke) trend te worden!
Tegenvaller van de avond was JaccoH. De man die ons in de comments steeds aanspoort om met elkaar op de vuist te gaan, ontpopte zich aan de pokertafel tot een pay-off wizard pur sang. Toch vertrouw ik dat niet, want ofschoon hij er enige uiterlijke gelijkenis mee vertoont weet ik dat Jacco allesbehalve een vis is. Mijn vermoeden is dus dat hij in dit bier-&-bananenspel bewust liep te falen, teneinde zijn zo verworven donk-reputatie optimaal uit te buiten in zijn bread-&-butter game in HC Amsterdam - wetende dat dit gerotzooi zijnerzijds in onze briefwisseling ter sprake zou komen. HC-bezoekers, trap niet in deze hossel!
Overigens was heer Hester niet de enige die voor de bühne speelde: jij was ook weer als vanouds aan het kwebbelen alsof het hier een op prime-time uitgezonden tv-tafel betrof. Dat deed je bovendien op een dermate onvermoeibare wijze dat het vermoeden bij mij rees dat je vooraf een lijntje van het één of ander tot je genomen zou hebben (maar gezien je smetteloze reputatie op dit gebied zal dat wel koffie geweest zijn). Niet dat je mij hoort klagen, want zo kon ik weer wat inspiratie opdoen voor de onvermijdelijke volgende imitatie (jaja, ik ben een slaaf van mijn eigen succes). En ik zeg het je eerlijk: ik denk dat ik minimaal één nieuw stopzinnetje heb opgepikt. Dat zeg ik je eerlijk hè, jongen? Ja, ik zeg je dat eerlijk.
Op de valreep nog één poker-gerelateerd weetje: we hebben maandag ook weer een nieuwe Poker Inside opgenomen (ja, mijn weken zijn tegenwoordig All Rolf All The Time!), ditmaal met onze beide klassementwinnaars Pieter de Korver en Thijs Wessels. Dat dit weer een fijne show is geworden waarin kritische vragen niet worden geschuwd, kunnen de bezoekers later deze week zelf zien.
Eén ding bleef echter door tijdgebrek onderbelicht, vandaar dat ik het hier ter sprake breng: tijdens het nieuwe onderdeel met de welluidende naam 'Dilemma's' (je moet er maar opkomen!) spreidden beide heren twee zeer verschillende visies op toernooivariantie tentoon - een onderwerp waar jij in het verleden ook met de nodige scepsis over gesproken en geschreven hebt. Waar Thijs aangaf dat het heel normaal zou zijn als hij dit jaar geen enkele HSCOP-titel zou halen, daar stelde Pieter dat hij ronduit teleurgesteld zou zijn als hij deze zomer niet zo'n blinkend armbandje uit de woestijn van Nevada mee zou grissen.
Nu gun ik dat Pieter van harte en ik twijfel er niet aan dat hij in die WSOP-velden een significante edge heeft, maar zelfs dan is de kans toch een stuk groter dat hij geen enkel toernooi wint dan dat hij er eentje shipt? Natuurlijk gaat hij voor goud, maar toch... denk je niet dat Thijs' verwachtingspatroon iets realistischer is? Ik ben zeer benieuwd naar de visie hierop van één van de beste toernooipokeraars van Nederland... maar die schrijven niet voor PokerCity, dus moet ik het maar met jouw antwoord doen.
Kortom: genoeg aanknopingspunten voor jou om er eens flink voor te gaan zitten! Ik kan niet wachten, hoor. Gofferdikke, was het maar alvast volgende week woensdag!
Tot dan, mijn waarde.
- Gertheim (zoals ik door sommige gewaardeerde forummers wel genoemd word!)
Eerdere afleveringen: klik hier